Loading ...
Mother – the manifesto of Toyism written by Dejo on september 5, 1992.
Since the first exhibition in 1993 (Veen Museum: Emmen, the Netherlands) until 1999, the Toyism movement has progressively grown, building a solid foundation for Toyist art. After the year 2000 the style further developed with new artists. The appealing characteristics of Toyist paintings involve the use of bright, lively and intense colors. The colors’ energy, along with lines, dots and shapes, are used to convey deep meanings through a playful point of view. Toyist art reveals a strong consciousness of not only the issues that globally afflict our times, but the joy we experience in life…From ecology and environmental pollution to our love of the earth and animals… From conflicts of war, yet the hope for world peace… From the inner struggles of the individual, to the quest for self-improvement. These contrasts are expressed through symbols, vivid colors, and meticulous detail. Toyism clearly places itself against the Ego that our society has over-developed. This is also the reason why all the Toyist artists paint under a pseudonym; they appear as anonymous, yet are part of the whole of Toyism, which they represent through their paintings, and the cartoon-type figures they typify. This is part of the game.
In 1992 a group of artists, now expanded to seventeen, formed an aesthetic around the idea of toys and play. Rejecting the recent emphasis on ego in art, founder of Toyism Dejo wrote a manifesto called ‘Mother’, and used this as a watchword for ‘Art through the mind of a Toyist.’ Their style is figurative, colorful and precise; their images like fragments of a fairy tale. The artists use pseudonyms and masks to hide their true identities, all the while continuing to create work under their real names. They identify themselves using nicknames such as ‘Pixy’, ‘Toescat’, and ‘Mwano’.
The art game played in Toyism is a serious matter. This sort of “playing” is intended to open up the viewer’s mind to a new, critical, and sensitive vision of the world. In effect, one of the most common factors among Toyists are their open minds, and the way in which they embrace other cultures, artists and their own Toyist role. In Toyism you must learn a new language: how to read and write with lines and dots, and how to use colors and shapes to convey the story a painting is supposed to tell. Each painting introduces a new game and tells a new story to be read by the public. In addition, the artists can either play this art-making game alone or with other Toyists. There are also multi-Toyist artworks, in which a series of paintings are combined to form one large piece…to make it whole. On these occasions, the viewer is clearly able to perceive the game played by the artists and can take an active part in it, since his/her role is definitively to untie the knots of the Toyist puzzle and interpret its symbols. Toyism has developed a very unique art style and has a strong concept for an “art group” that is totally new to the contemporary art panorama. Communication, poetry, emotion, and beauty are only some of the main aspects of Toyism that have appealed to the artists who have joined the group over the years.
Artists who wish to join the group are invited to contact the Toyism Studio in Emmen. Toyists come from around the world, but there are no less than three Toyists from Emmen affiliated in the style: Jaf’r, Knafoe and Dejo.
NL
Op 24 februari 1993 was de eerste kennismaking van de kunstrichting Toyisme met het Nederlandse publiek. Met de oprichting van het Toyisme in 1992 werd de reglementering teruggebracht in de kunst nadat jarenlang het individualisme hoogtij vierde. Een manifest, Moeder genaamd, geschreven door Dejo stond aan de basis van deze nieuwe stijl.
Sinds de eerste tentoonstelling in 1993 (Veenmuseum, Emmen) tot medio 1999 heeft de kunststroming Toyisme een geleidelijke groei doorgemaakt en een solide basis voor Toyistische kunst gelegd. Na 2000 heeft de stijl zich sneller en verder doorontwikkeld met nieuwe kunstenaars. De aantrekkelijke kenmerken van Toyistische schilderijen omvatten het gebruik van felle, levendige en intense kleuren. De energie die de kleuren uitstralen, samen met het spel van lijnen, stippen en vormen, wordt gebruikt om diepzinnige betekenissen over te brengen vanuit een speels standpunt. Toyistische kunst laat een sterk besef zien van meer dan alleen de onderwerpen die onze tijden maar globaal beïnvloeden, maar ook het plezier dat we hebben in het leven… Van ecologie en milieuvervuiling tot onze liefde voor de aarde en de dieren… Van oorlogen, en toch de hoop op wereldvrede… Van de innerlijke, individuele worstelingen, tot de zoektocht naar zelfverbetering. Deze contrasten komen tot uitdrukking door middel van symbolen, heldere kleuren en uiterst nauwgezette details. Toyisme zet zich duidelijk af tegen het Ego dat in onze samenleving te diep is doorgedrongen. Dit is ook de reden waarom alle Toyistische kunstenaars onder een pseudoniem schilderen: ze lijken anoniem, maar maken deel uit van het Toyisme als geheel dat ze representeren door hun schilderijen en de cartoonachtige figuurtjes die ze vertegenwoordigen. Dit is onderdeel van het spel.
Als afwijzing van de hedendaagse nadruk op het ego schreef oprichter Dejo een manifest met de titel ‘Moeder’, en gebruikte dit als leus voor ‘Kunst gezien naar de mening van een Toyist’. De stijl is figuratief, kleurrijk en precies; de voorstellingen bijna fragmenten van een sprookje. De kunstenaars gebruiken pseudoniemen en maskers om hun ware identiteit te verbergen, terwijl ze ook kunnen doorwerken onder hun echte naam. Ze identificeren zichzelf door gebruik te maken van bijnamen zoals ‘Pixy’, ‘Toescat’ en ‘Mwano’.
Het kunstspel in het Toyisme is een serieuze aangelegenheid. Dit soort “spelen” is bedoeld om toeschouwers kennis te laten maken met een nieuwe, kritische en gevoelige visie op de wereld. In feite is een van de meest voorkomende kenmerken van Toyisten hun open mind, en de manier waarop ze andere culturen, kunstenaars en hun eigen rol als Toyisten aanvaarden. In het Toyisme moet je een nieuwe taal leren: hoe je moet lezen met lijnen en stippen, en hoe je kleuren en vormen kunt gebruiken om het verhaal uit te drukken dat een schilderij moet vertellen. Elk schilderij introduceert een nieuw spel en vertelt een nieuw verhaal dat het publiek moet lezen. Daarnaast kan de kunstenaar zijn spel alleen spelen of samen met andere Toyisten. Er bestaan ook multi-Toyistische werken, waarin een serie schilderijen wordt samen gebracht tot één groot werk. In deze gevallen kan de toeschouwer duidelijk het spel waarnemen dat de kunstenaars spelen en kan hij/zij er actief aan deelnemen, want het is zijn/haar rol de stukken van de Toyistische puzzel ondubbelzinnig te ontraadselen en haar symbolen te interpreteren. Toyisme heeft een zeer unieke kunststijl ontwikkeld en heeft een sterke opvatting voor een “kunstrichting” dat volledig nieuw is voor het huidige kunstpanorama. Communicatie, poëzie, emotie en schoonheid zijn enkele van de belangrijkste aspecten van het Toyisme waardoor de kunstenaars die in de loop der jaren bij de groep zijn gekomen, zich aangetrokken voelen.
Kunstenaars die zich willen aansluiten bij de groep worden verzocht contact op te nemen met de Toyisme Studio in Emmen. Toyisten komen uit de hele wereld, maar er zijn maar liefst drie Toyisten uit Emmen bij de stijl aangesloten: Jaf’r, Knafoe en Dejo.
The Dot Project
